zondag 15 mei 2016

De enige man met toekomst

Onlangs was er wat reuring in wetenschapsland. Een studie, gepubliceerd in een gerenommeerd tijdschrift zou aantonen dat onderzoekssubsidies in Nederland niet helemaal eerlijk over beide seksen verdeeld worden. Volgens deze studie zouden mannen bij vergelijkbare kwaliteit een paar procent meer subsidies toegewezen hebben gekregen dan vrouwen. En dan is het hommeles natuurlijk: “Het subsidie-systeem deugt niet!”, “commissies bestaan voornamelijk uit mannen”, “discriminatie”, “vrouwen benadeeld in competitie-cultuur!”, “glazen plafond!”, “moord en brand”, etc.

Dat men zich hier druk om maakt is terecht, maar wel om een andere reden dan bovengenoemde. Je moet je afvragen waarom mannen binnen een systeem wat volledig op hen afgestemd is, en voornamelijk uit medemannen bestaat, maar een paar procent voordeel hebben bij het uitdelen van het geld? De top van de wetenschap is voornamelijk een mannenwereld, gericht op status, onbegrensde ambitie, en concurrentie. Hoe kan dat vrouwen überhaupt subsidies te pakken krijgen? Dat is gewoonweg gênant. Het is symptomatisch, de man heeft een probleem. De vrouwen zijn in aantocht, maak je mannen-borst maar nat. Dit is slechts het begin.

Binnenkort hebben we waarschijnlijk een vrouwelijke president in het witte huis en afgelopen week bleek dat vrouwelijke parttimers meer verdienen dan mannelijke parttimers. Het gaat voor mannen de verkeerde kant op. Het was een gouden vondst van ons kerels om zo een glazen plafonnetje te installeren, maar we hadden natuurlijk niet verwacht dat vrouwen op een gegeven moment van ons uitzicht zouden komen genieten. En erger nog, ons uit zouden kopen daarboven. We hebben momenteel 17% vrouwelijke hoogleraren. Dat is een stijging van een paar honderd procent in 100 jaar! En dat terwijl we door mannen geen zwangerschapsverlof te geven toch nog een hoop vrouwencarrières kunnen remmen. Het gaat de verkeerde kant op. En de nieuwe vrouwelijke elite wordt klaargestoomd, universiteiten barsten uit hun voegen van de dames, die het ook nog eens een stuk beter doen op de uni dan de langs de zijlijn mee sukkelende mannen.

‘De man’ heeft een enorm probleem, zoals terecht aangekaart door iemand als Maxime Hartman. Maar de oplossing die ze aandragen is volkomen kansloos. Herwaardering van traditionele stoere ruige man pleiten ze voor. Dat gaat em niet worden, daar zit geen vrouw op te wachten. Wat gaan al die stoere ruige mannen dan doen? Houthakken voor je energie neutrale woning? Lappen vlees braden voor je vegetarische vriendin? Forget it, over 50 jaar runnen vrouwen de toko, die hebben ons nergens meer voor nodig; ze zijn hoger opgeleid, hebben een klimaat neutrale circulaire economie bedacht, vrouwenhandel afgeschaft en vinden oorlog inefficiënt en zonde van het geld… daar sta je met je stoere gedrag en je vishengel. Maar mannen zijn toch nog altijd beter vertegenwoordigd in natuur- en techniek studies? Dat is wellicht waar, maar natuurkunde wordt door vrouwen nagenoeg wegbezuinigd zodra ze de kans krijgen. Ben je ooit iemand tegengekomen met eierstokken die het nut inziet van zwaartekrachtgolven? En dat vrouwen minder participeren in technische banen is over wanneer ze er achter komen dat het helemaal niet zo moeilijk is als mannen al die jaren hebben beweerd.  

Het enige wat we eventueel nog in te brengen hebben is zaad. In dat geval is de diepzee-hengelvis het mannelijk toekomstbeeld. Deze mannetjes, die zo’n 4 kilometer onder de zeespiegel rondzwemmen, zijn een stuk kleiner dan de vrouwtjes. Als ze volwassen zijn, en ze komen een dame tegen, dan bijten ze zich direct aan haar vast. Vervolgens groeien ze vast aan het vrouwtje en verworden langzaam tot een sperma-producerend wormvormig aanhangsel. Romantisch, maar ik ben bang dat zelfs dit toekomstvisioen van de man te rooskleurig is. Met het zaad van mannen wat momenteel nog in vrieskisten ligt kunnen vrouwen nog millennia voort. Daarbij vinden ze ons zaad waarschijnlijk inferieur en hebben vrouwelijke biochemici in no-time vrouwensperma gebouwd.

Als wij als mannen een toekomst willen hebben, zullen we onszelf nuttig moeten maken op een ander vlak, en onszelf opnieuw moeten uitvinden. Ons voorbeeld is niet ver weg. Kijk naar hoe die vrouw zich al die jaren heeft weten te handhaven. De enige man met toekomst is een huisman. Een vader. Want alleen een vader die voor de kinderen zorgt terwijl moeder de vrouw carrière maakt zal gedoogd worden in de toekomst.


Ze zijn er nog zat, die mannen die zichzelf te stoer vinden voor vieze luiers en draagzakken, en te belangrijk voor ouderavonden, dansen met een kleuter of een bezoek aan een consultatiebureau. Ze moeten het zelf weten, maar geloof me, een man wars van poepluiers is spoedig een uitgestorven man.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten